BŁOGOSŁAWIEŃSTWO ANIOŁÓW W NASZYM ŻYCIU


BŁOGOSŁAWIEŃSTWO  ANIOŁÓW  W  NASZYM  ŻYCIU

 

Anioł Stróż nie ma zapewnić nam życia wolnego od nieprzyjemności, lecz chronić przed duchowymi niebezpieczeństwami. Czasem będzie to oznaczać dopuszczenie fizycznego bólu, ale jednocześnie wzmocnienie, abyśmy byli w stanie go znieść.

Pamiętajmy również, że sługa nie jest większy od swego Pana.

Kiedy Jezus modlił się do Swojego Ojca, by zachował Go od cierpienia na krzyżu, Bóg odpowiedział zsyłając Anioła, by wzmocnił Zbawiciela. (Ewangelia wg Łukasza 22:42-43).

Wielu biblijnych bohaterów nie zostało uratowanych od cierpienia czy śmierci.

Tak jak dobry rodzic, Bóg nie zawsze ochrania swe dzieci przed konsekwencjami czynów, i nie zawsze wyciąga ich ze wszystkich tarapatów. Szybkie rozwiązanie kłopotu zazwyczaj nie wychodzi nikomu na zdrowie.

Bóg bardziej jest zainteresowany naszą przyszłą chwałą, niż teraźniejszym komfortem.

Aniołowie są wielkim błogosławieństwem dla naszego życia. Prowadzą, wspierają i chronią nas w imieniu Boga, który ich posyła. Bóg troszczy się o nas, co możemy odczuć za sprawą służby Aniołów.

Biblia wielokrotnie pokazuje, że Bóg czasem dopuszcza pewne doświadczenia.   Podobnie, jak kiedyś Hiob, tak i my jesteśmy obiektem wielkiego eksperymentu, który zainicjował szatan, a na który Bóg zezwolił.

Nasza planeta stała się kosmicznym spektaklem dla wszystkich niewidzialnych istot.

Tak jak w przypadku Hioba, my również nie znamy wszystkich szczegółów eksperymentu. Jest to istotne dla jego powodzenia. Podobnie jak w medycznych eksperymentach, ani lekarze podający lekarstwa, ani pacjenci, nie widzą, które z podawanych środków są prawdziwym lekarstwem, a które  aby cały eksperyment miał naukową wartość.

Aniołów Bożych nie można przywołać jakimś rytuałem.

Z rzadka tylko przybierają ludzką postać, zwykle w sytuacjach kryzysowych. Nie utrzymują stałego ani częstego kontaktu z człowiekiem, dlatego rzadko zdarza się, żeby ktoś miał przez całe życie więcej niż jeden czy dwa kontakty z Aniołami Bożymi, choć są przy nas codziennie.

Aniołowie Boży, są posłani, aby nam służyć, ale to nie my kierujemy nimi, lecz Bóg. Nie ma nic złego w dziękowaniu Bogu za pomoc Aniołów, czy w wysławianiu Boga razem z nimi.

Pismo Święte mówi wyraźnie, że Aniołów posyła Bóg.

Święci Aniołowie nigdy nie przyjmą chwały od ludzi.

Pismo Święte przestrzega przed duchowymi istotami, które są obiektem kultu. (List do Kolosan 2:18).

Manoach, chciał oddać cześć Aniołowi, który go odwiedził, a wówczas Anioł rzekł:

 „Jeśli chcesz przygotować całopalenie, złóż je Bogu” (Sędziów 13:16). Apostoł Jan był pod takim wrażeniem wizji, jakie przedstawił mu anioł, że dwukrotnie upadł przed nim na kolana (Apokalipsa 19:10; 22:8-9).

W obu przypadkach Anioł zareagował tak samo: „Nie rób tego! Jestem tylko jednym z twoich braci. Jestem sługą Boga, tak samo jak ty. Tylko Bóg zasługuje na to, by oddawać Mu cześć”.

Aniołowie uważają się za naszych współbraci. Czyż nie jest to wspaniałe? Aniołowie wywyższają Jezusa Chrystusa, Jemu oddają cześć, zachęcając nas do tego samego. Bóg pragnie, aby wszystkie istoty w kosmosie uwielbiały Jezusa Chrystusa (List do Hebrajczyków 1:6).

Jemu poddani są wszyscy Aniołowie, moce i potęgi (1 List Piotra 3:22).

Aniołowie Boży nie wywyższają siebie, ani nie plotą głupstw w rodzaju, że posiadają „wszelaką wiedzę”.

Wzdrygają się przed wszystkim, co mogłoby mieć związek z dumą, ponieważ to właśnie pycha doprowadziła do upadku jednego z najwspanialszych aniołów – Lucyfera (Izajasz 14:12-20).

Bóg posyła Anioły do wykonania konkretnego zadania, po wykonaniu którego zwykle nie czekają one na nasze podziękowanie.

Warto podkreślić, że Aniołowie nie są duchami umarłych, które weszły na wyższy poziom egzystencji.

Aniołowie istnieli zanim pojawili się ludzie, zanim jeszcze ktokolwiek z ludzi umarł. Pismo Święte mówi, że Bóg umieścił Aniołów przy wejściu do Ogrodu Eden (Rodzaju 3:24), aby strzegli drzewa życia.

To wszystko miało miejsce na długo przed śmiercią pierwszych ludzi.

Aniołowie Boży z pewnością nie są duchami zmarłych. Istoty, które przybierają postać zmarłych są aniołami, ale tymi upadłymi.

Biblia mówi, że umarli nie mogą powrócić do żywych, ani komunikować się z nimi. (Kohelet 9:5-6; Hiob 7:9-10; 2 Samuela 12:23).

Ludzie, którzy sądzą, że komunikują się ze zmarłymi, w rzeczywistości kontaktują się z demonami, dlatego Bóg tak stanowczo zakazuje wywoływania duchów i wszelkich kontaktów z zaświatami.

 (Powtórzonego Prawa 18:9-12; Izajasz 8:19-20).

Reasumując, możemy powiedzieć, że Aniołowie Boży, kiedy ukazują się ludziom, przestrzegają pewnych zasad, aby ustrzec nas przed zwiedzeniami.

A wracając do „cudów”, to nawet Apostołowie nie mogli czynić cudów na zawołanie. W listach do Rzymian i Koryntian, apostoł Paweł przypominał im o znakach i cudach, które czynił będąc wśród nich, a które miały być świadectwem jego apostolskiego autorytetu.

(List do Rzymian 15:19; 2 List do Koryntian 12:12), a gdy pisał swój ostatni list, nie mógł uzdrowić nawet swego współpracownika. (2 List do Koryntian 4:20).

Wiele wskazuje na to, że najwięcej cudów, dzieje się na terenach, gdzie szatan najsilniej manifestuje swą moc, a gdzie Bóg rozpoczyna dzieło ewangelizacji.

Cuda są tam bardzo potrzebne, by wzbudzić wiarę. Tam, gdzie dzieło Boże jest już rozpoczęte i wiara jest ugruntowana, cuda zazwyczaj wygasają.

Sam Jezus, największy cudotwórca wszechczasów, w pewnym momencie zdyskredytował znaczenie cudów. Do wątpiącego Tomasza powiedział „Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli” (Ewangelia wg Jana 20:29). A tych, którzy domagali się cudów nazwał „plemieniem przewrotnym i wiarołomnym” (Ewangelia wg Mateusza 12:38-39).

 Poza tym Jezus mówił, że także fałszywi prorocy mogą czynić cuda. (Ewangelia wg Mateusza 7:15-23).

 Cudami nie można niczego udowodnić. Mogą być niebezpieczne, gdyż źródłem cudów, wcale nie musi być moc Boża. Mojżesz czynił cuda przed faraonem, ale pogańscy kapłani potrafili podrobić wiele z nich.

 (Wyjścia 7:10-12).

Tam, gdzie Nowy Testament mówi o cudach w czasach ostatecznych, niestety zwykle chodzi o fałszywe cuda (Ewangelia wg Mateusza 24:24; 2 List do Tesaloniczan 2:9-12; Apokalipsa 16:14).

Pokładanie nadziei w cudach jest niebezpieczne, gdyż ich źródłem mogą być moce ciemności, nasilające swą działalność w czasach końca.

Być może ze względu na to, że szatan przy pomocy cudów dokonywać będzie coraz większych zwiedzeń, Bóg nie posługuje się nimi tam, gdzie Jego dzieło może być wykonane naturalnymi sposobami.

Występowanie fałszywych cudów implikuje jednak obecność prawdziwych. Jezus wyraźnie zapowiedział, że cuda będą towarzyszyć głoszeniu Dobrej Nowiny.

 (Ewangelia wg Marka 16:17-18;

Modlitwa do naszego Anioła Stróża, która znamy od dzieciństwa zawsze uchroni nas od złego. I tylko nasz Anioł Stróż, jest nam posłany ku pomocy. Aniołowie kochają dzieci. Dorosłych też, ale mają w swych sercach szczególne miejsce dla dziecięcej naiwności, która często prowadzi maluchy w tarapaty. Jezus powiedział:

„Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie.”

(Ewangelia wg Mateusza 18:10).

We wszystkich biblijnych relacjach o Aniołach, tylko w jednej Anioł przedstawił się z imienia.

 (Ewangelia wg Łukasza 1:19).

Anioł ten przybył do Zachariasza, przyszłego ojca Jana Chrzciciela, mówiąc: „Jestem Gabrielem, Aniołem przebywającym w obecności Boga. Zostałem posłany, by oznajmić ci dobrą nowinę”. Był to ten sam Anioł, który kilkaset lat wcześniej pojawił się przed Danielem.

Później ten Anioł zaniósł wieści Marii, matce Pana Jezusa.

W tej sytuacji musimy zawsze patrzeć na przekazy w Piśmie Świętym dotyczące Aniołów, gdzie jasno jest sprecyzowana o nich cała wiedza. I koniecznie musi być nasza wdzięczność do tych opisów.

W Piśmie Świętym znajdujemy dowody zaufania i wdzięczności ludzi wobec Aniołów.

Starszy Tobiasz, mówi do zatroskanej o losy syna żony. „ Nie martw się i nie lękaj o niego, siostro! Towarzyszy mu bowiem dobry Anioł, więc będzie miał szczęśliwa podróż i wróci zdrowy. „Tb5-22.

W Księdze  Psalmów czytamy „ Niedola nie przyjdzie do ciebie, a plaga się nie przybliży do twego namiotu, bo swoim Aniołom nakazał w tej sprawie, aby cię strzegli, na wszystkich  twoich drogach. Na rękach będą cie nosili, abyś nie uraził swej stopy o kamień. Będziesz stąpał po wężach i żmijach, a lwa i smoka będziesz mógł podeptać.” Ps. 91-11

Same Anioły nakazują jednak kierować swoją wdzięczność do Boga.

Archanioł Rafał mówi do Tobiasza i jego żony: „ Uwielbiajcie Boga po wszystkie wieki… Jego uwielbiajcie po wszystkie dni. Jemu śpiewajcie hymny.” Tb 12-17.

Zechciejmy więc wierzyć, że Anioł Pana, zakłada obóz warowny wokół bojących się Jego i niesie im ocalenie.” Ps. 34-8

 

Reklamy

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s